Zaczyna się niepozornie, a bywa nawet ekscytująco.
Jak to było?! Tak to się zaczęło?
Jesteś gotowy do nowych wyzwań! Masz wizję, plan, wiedzę i energię. Może nawet poczułeś misję. Za chwilę świat zobaczy jak to się robi! A może miałeś nieco mniej entuzjazmu? Tak czy inaczej w pewnym momencie orientujesz się że coś tu przestało grać!
Ale chwilowo masz rozwiązanie: więcej pracy. Musi pomóc!
Za jakiś czas znowu znajdujesz kolejne rozwiązanie – jeszcze więcej pracy!
Aż kolejne dawki dodatkowej pracy już nie pomagają, z resztą pytanie czy poprzednie pomogły? Zaczynają cię interesować ryzykowne sporty, ryzykowne zachowania. Wieczorem lubisz wypić odrobinkę dobrego alkoholu. Z czasem okazuje się że to już nie odrobinka i że nie musi być jakiś szczególnie dobry.
Ale oceniasz to wszystko jako normalne. W końcu wielu znajomych wypija piwko lub drinka wieczorem, jeździ motocyklem i skacze ze spadochronem.
Wszystko to masz w miarę pod kontrolą. Jedyne co cię wkurza to ten kiepski sen i to że nawet kiedy już prześpisz całą noc to i tak wstajesz zmęczony. No może jeszcze ludzie wokół stali się jacyś dziwni, irytujący…
A może twoje wypalenie miało inny przebieg. Tak czy inaczej brniesz w ślepą uliczkę. Na końcu której zamiast ludzi widzisz przypadki, numery, egzoty itp. Wątpisz w swoje kompetencje i osiągnięcia, i jesteś zmęczony. Po prostu zmęczony, spałeś czy nie to nie masz sił. Obiecujesz sobie solidny urlop po którym… po którym niewiele się zmienia.
I powoli dochodzisz do tego, że to może być wypalenie zawodowe.
I powoli dochodzisz do tego, że to może być wypalenie zawodowe.
Początkowo zakładano że to zjawisko ograniczone do zawodów pomocowych takich jak pielęgniarki, pracownicy socjalni, lekarze, policjanci, nauczyciele. Z czasem okazało się że tak właściwie nie ma stanowisk ani grupy zawodowej wolnej od tej przypadłości.
Przyczyn wypalenia można upatrywać zarówno w osobie której ono dotyczy jak i w uwarunkowaniach kulturowo - środowiskowych czy w środowisku pracy.
Z przyczyn indywidualnych kluczowym może okazać się zbyt idealistyczne podejście do pracy jaką wykonujesz. Jeśli młoda pielęgniarka rozpoczyna pracę w szpitalu, jest cała w skowronkach, pełna pięknych ideałów zgodnie z którymi chce pracować a następnie zderza się z szarą rzeczywistością w której brakuje pieniędzy na to aby skutecznie pomagać chorym i dodatkowo sama też ma marne wynagrodzenie które nie pozwala jej normalnie funkcjonować to może w końcu doprowadzić do frustracji dającej początek wypaleniu.
Część problemów bierze się z tego że wybierając zawód ulegamy presji otoczenia. Dziadek był prawnikiem, ojciec jest prawnikiem, a ty co? Chcesz być artystą? Malarzem jakimś!?
Mowy nie ma! Idź na prawo!
No i idzie taki biedak na prawo, po ukończeniu którego nawet zaczyna jakaś praktykę w zawodzie. Ale rok po roku co raz bardziej przekonuje się, że to nie to. Dobrze jeśli uda mu się połączyć wyuczony zawód z pasją z młodości, ale bywa że się nie da.
A wtedy zaczyna ocierać się o kłopoty.
Środowisko pracy, to jak funkcjonuje urząd czy firma może bardzo mocno wpływać na zjawisko wypalenia u swoich pracowników. Mało klarowny podział zadań, niesprawiedliwe, odbiegające od standardów wynagrodzenie, niejasne warunki awansu i wiele innych powodują u pracowników narastające zniechęcenie, unikanie nowych zadań separowanie się od zespołu. W pewnym momencie może okazać się że jeden z członków zespołu „wpada” w wypalenie i zaczyna rozprzestrzeniać je w całym zespole.
Do niedawna w polskich firmach powszechnie panował kult ciągłej pracy. Nieważne czy to weekend czy późny wieczór powinieneś pracować bo inaczej byłeś jakiś dziwny. Nie identyfikujesz się z firmą?! Było wręcz coś na kształt mody na pracoholizm. Na szczęście coraz więcej firm rozumie, że równowaga między życiem zawodowy i prywatnym jest bardzo ważna dla zdrowia pracowników i, co nie bez znaczenia, dla ich wydajności pracowniczej. Jest tu jeszcze sporo do zrobienie ale dobrze że cos zaczęło się dziać.
Przeciwdziałaj
Sami też możemy aktywnie przeciwdziałać temu zjawisku.
Jednym z istotnych czynników chroniących nas przed wypaleniem może być odporność psychiczna, którą można skutecznie rozwijać. Wypalenie którego nie powstrzymasz na czas rozwija się do bardzo ciężkiej postaci w której przypomina depresję. Im szybciej zaczniesz aktywnie przeciwdziałać tym lepsze rokowanie na w miarę gładkie wyjście z problemu.
Może cię zainteresować :
https://maciejtruszczynski.pl/wypalenie-zawodowe-na-ile-dotyczy-to-ciebie/ https://maciejtruszczynski.pl/life-coaching/